КҮЙІК
зат есім. 1. Өрт шалған, өртенген жер. 2. биологиялық. Жоғары температураның, химиялық заттардың, электр тогы мен радиоактивті т.б. сәуленің әсерінен ағза тінінің зақымдануы. 3. ауыспалы мағына. Қайғы-қасірет, күйініш. Күйік жамылды. Қасірет шекті, уайым-қайғы арқалады. Күйікке шалдықты. Күйікке тап болды, күйінді. Күйік тартты. Қайғырды, қасірет шекті. Күйік татыды. Күйік дәмі шықты. Күйіктүсті. Күйзелді, қайғылы болды. Күйік үстіне күйік [ күйікжалқын ]салды. Қайғыға қайғы жамады, уайымын күшейтті.