КӨЛБЕҢ
еліктеуіш сөз. Екі жаққа кезекпе-кезек толқынданып ырғатыла қозғалған қимылды, бір ырғақпен майысып жүруді, етектің желбеңдеуін бейнелейтін сөз. Көлбең қақты [ етті ]. а) Көлбеңдеді, көлбеңкөлбең етті, өзін еркін ұстады. ә) Елестеді, көз алдына келді.