КЕМЕЛ
[ араб тілі. ] сын есім. 1. Толық жетілген, жеріне жеткен. 2. Дана, данышпан, аузы дуалы. Кемел адам. діни. Кісілікке жат қылықтардан әбден арылып тазарған, ішкі жан дүниесі ағарып, рухани қасиеті артқан, мүлтіксіздіктің қалыбы мен негізіне мейлінше жақындаған асыл адам. Кемелге [ кемеліне ] жетті [ келді ]. Күшінеенді, толды; ер жетті, дегеніне жетті. Кемелге [ кемеліне ] жетті [ келді ]. Күшіне енді, толды; ержетті.