КЕБЕК
1омоним зат есім. 1. Ұнды елегенде, алғаш түйілген астықты ұшырғанда шығатын қауыз; ұрпақ. 2. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің қалдығы, жасығы, сапасызы; қажетсізі. Кебек алтын. зат есім. кен ісі. зергерлік. Құмды шаю жолымен алынатын қиыршық алтын. Кебек жалағандай. Аузы-басы ақтаңдақтанып кеткен, сатал-сатал. Кебек жұтқандай. Қақалып, шашалып; қылғынып. Кебек жұтсын! қарғыс сөз. Хабарсыз қалсын, құрысын, көзі жоғалсын.