ИТҚОРЛЫҚ
зат есім. Азап, мехнат, қиыншылық; адам көргісіз қиындықты көрушілік. // Азапты, мехнаты көп, қиындықты. Итқорлығын [ итқорлықпен ] көрсетті [ жүргізді ]. Азап тарттырды, қиыншылық көрсетті, ауыр халге тап қылды, көресіні көрсетті, азаптады. Итқорлықта өлді. Азап шегіп өлді, көрмегенді көріп дүниеден өтті. Итқорлықта ұстады. Адам төзгісіз жағдайда жүруге мәжбүрледі. Итқорлықтан шықты. Азаптан босады.