ИТЕР
= етістік. 1. Бір нәрсені тұрған орнынан қозғап жылжыту, сырғыту. 2. Бар пәрменімен қос қолдап келіп соғу, құлата жаздау. 3. ауыспалы мағына. Арандату, бір нәрсеге ұрындыру. Итере көтеру. спорт. Әуелі кеудеге қойып, содан кейін серпіп көтерумен сипатталатын штанганы көтеру әдісі. Итеріп жіберу. спорт. Бильярд ойынында тиген шардың ізімен ұрған шардың жай жылжып, қозғалып кетуі. Итеріп салма сөз. Шығарып салма, сырғытпа сөз.