ИПОТЕКА[ грек тілі. hуpоteke ] зат есім. экономикалық. 1. Орнықты мүлік кепілге алынғанда берілетін несие; осы несиеге берілген орнықты мүлік кепілі. 2. Қарыз алушыға банктің берген орнықты мүліктің кепілі туралы кепілдікқарыздық куәлік.