ИЗОХРОНИЗМ[ грек тілі. isоs – бірдей, сһrоnоs – уақыт ] зат есім. әдеб. Тіл бірліктерінің дыбысталу ұзақтығының бір-біріне тең келуі; өлеңнің ұйқастарының уақыт бойынша өзара тең ырғақты топтарға бөлінуі.