ЗІКІР
[ араб тілі. ] зат есім.діни. 1. Алла тағаланы еске алу, оны ұмытпай, үнемі ойлау. 2. Ауру адамдарды емдеу үшін бақсылар айтатын діни сарын. Зікір айтты. діни. Аллаға мадақ айтып, есімдерін қайталап, оны еске алды. Зікір айту. Ғибадаттың, құлшылықтың бір түрі ретіндегі Алланың есімдерін әртүрлі дұғалар, Құран сүрелерін іштей немесе сырттай айту арқылы Алланы еске алу. Зікір салған бақсыдай. Еліріп, долырып. Зікір салды [ етті ]. а) Алланы еске алып, құлшылық еттi. ә) Бақсылық етті, үшкірді. Зікір салдырды. Дұға оқу арқылы үшкіртті. Зікір түсірді. Зікір салды, зікір айтты.