ЖЫРҒА
зат есім. көнерген сөз. этнографиялық. 1. Асыл тас, моншақ тізіп тіккен, көп салпыншақты бас киім. 2. Сәукеленің, бергектің, кейде сырғаның төгілме моншақтары, сәнді салпыншағы, шұбыртпасы.
Значение слова
ЖЫРҒА
= етістік. Қарық болып кенелу, жетісу. Жырға бөледi. Әнжырға қосты, жырлады.