ЖЕРІК
зат есім. 1. Екіқабат әйелдің белгілі бір тағам түріне аңсары аууы, құмарлануы; екі қабат әйелдерде болатын физиологиялық құбылыс. 2. ауыспалы мағына. Бір нәрсеге құштарлық, құмарлық. Жерігі қанды. Екіқабат әйел тамақтың бір түріне зауқы түсіп, соны тоя жеп құмардан шықты. Жерік болды. а) Екіқабат болған әйелдің бір асқа аңсары ауды. ә) Бір нәрсеге құмартты, қызықты, ықыласы ауды.