ЖЕҢГЕ
зат есім. этнографиялық. Ағаның, жасы үлкен туыстардың әйелі (жасы кішілерге қатысты). Жеңгедей [ жеңгелей ] алды. Өзінен жасы үлкен, қайтыс болған туысының әйеліне үйленді. Жеңгелер институты. этнографиялық. Дәстүрлі қазақ қоғамында бойдақ қайындарына жар табуға, отбасындағы ынтымаққа т.б. отбасылық азаматтық қарымқатынастың дәстүрлі ахлақ нормаларымен сәйкестігіне жауап беретін институт.