ЖЕҢ
1омоним зат есім. 1. Киімнің иықтан қолдың білезігіне дейін жетіп тұратын бөлігі. 2. ауыспалы мағына. Қол деген мағынада. Жең ұшынан жалғасты. Білдірмей, сездірмей бірікті, астыртын келісті, ымыжымы бір болды. Жең ұшын берді. Қолқабыс етті, жәрдем берді. Жеңімен сәлем берді. Менменсіді, дандайсыды, кеудесін көтерді. Жеңінен тартты. Біреудің назарын өзіне аударды, қаратты, тоқтатты. Жеңін жастық қылды [ жастанды ]. Жаугершілікте жүріп, далаға түнеді. Жеңін сыбанды [ түрді ]. а) Екі жеңін түрді. ә) іске құлшына кірісті, бар ынтасымен істеді.