ЖАЛҚАУЛЫҚ
зат есім. 1. Кежегесі кейін тартқан кежірлік, жайбасарлық. 2. педагогикалық. Адам бойындағы жұмысқа енжарлықты, бойкүйездікті білдіретін жағымсыз қасиет. Жалқаулығы ұстады. Жұмыс істегісі келмеді, ерінді. Жалқаулыққа салынды. Кежегесі кейін тартты, еріншектік жасады.