ЖАЙҚЫНзат есім. Жайыла түсіп, тым-тырыс жатқан қиырсыз кең алқап. // Кең жайылып жатқан, айдын шалқар (көл). // Бітік, қалың, тығыз (егін). Жайқын дала. Кең өлке, байтақ дала.