ЖАБЫСҚАҚТЫҚ
1омоним зат есім. 1. Тиген жерінен ажырамайтын қасиет. 2. ауыспалы мағына. Кісіге жармаса кетіп, мезі ететін, ығыр қылатын мінез.
Значение слова
ЖАБЫСҚАҚТЫҚ
2омоним зат есім. м етістік. Фагоцитоз процесі кезінде қармалатын заттардың (бактериялардың, қызыметін тоқтатқан жасушалардың немесе олардың бөліктерінің) ұлпалар макрофагтары (моноциттер туындылары) мен микрофактардың (лейкоциттер) плазмолеммаларына жабысуы; плазмалық жарғақшаның химиялық құрамына қарай жасушалардың бір-біріне және түрлі субстраттарға жабысу қасиеті.