ЕҢКЕЙ
= етістік. 1. Басын төмен салып бүгілу, төмен иілу. 2. Белі бүгілу, бүкірею, мосқал тарту. 3. ауыспалы мағына. Төмен түсу, құлдилау, ылдилау. 4. ауыспалы мағына. Икемге келу, иілу; босаңсу, жібу. Еңкейген кері, еңбектеген бала [ жас, себи ]. Жұрттың бері, барлық ел, түп-түгел, бірі қалмай. Еңкейе қоймады. Иліге қоймады, тыңдай қоймады. Еңкейіп келді. Амалсыз, бағынып келді.