ЕЛІКТЕУ
1омоним зат есім. 1. педагогикалық. Адамның басқалардың мінезіне, қылығына, ісқимылына ұқсауға тырысуы, еліктеу ерекеті. 2. әдеб. Жазушының, ақынның өз шығармасында белгілі ебеди нұсқаны үлгі тұтуы, алдындағы атақты өнер иелерінен өнеге алуға ұмтылуы.