ЕЛПЕКсын есім. Айтқанды екі етпейтін тілалғыш, елгезек. // Елпілдеп тұратын, елпектеген қасиет, қылық. Елпекке көшті. Елпектей бастады, елпілдеді. Елпек қақты. а) Елпілдеді, желпілдеді, ұшып қонды. е) Жаны қалмады, бейек болды.