ҒИБРАТ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Үлгi-өнегелік, тәлімтәрбиелік мәнi бар сөз. 2. Үлгi, өнеге, сабақ. Ғибрат алды. Үлгi еттi, өнеге тұтты, тәлім алды. Ғибрат бердi. Үлгi-өнеге көрсеттi. Ғибрат болды. Өнеге болды, сабақ болды. Ғибрат көрдi [ тұтты ]. Үлгi еттi, өнеге санады. Ғибрат қылды. Үлгi-өнеге бердi. Ғибрат сөз. Нақыл, үлгi-өнегеге үйрететін сөз. Ғибрат тыңдаған. Үлгi-өнеге алған, көңіліне тоқыған. Ғибраты бар. Үлгісi, өнегесi, көңілге тол арлық пайдасы бар.