БЫТЫРАҢҚЫ
сын есім. Бiр ортаға бірікпеген, әр жерден бір, шашыранды. Бытыраңқы ақмамық. өсімдік. Астық тұқымдасының ақмамық туысына жататын көпжылдық шөптесін өсімдік. Бытыраңқы ел. Басы бірікпей, әр тұста шашылып жүрген жұрт (халық). Бытыраңқы үйбидайық. өсімдік. Үйбидайықтың улы түрі.