БҰЙРАТ
зат есім. 1. Төбелерi дөңгеленіп келген, созылып жатқан қырқа, адыр. 2. географиялық. Төбесi жұмырланып келіп, беткейi аз тілімденген, созылған аласа жота, қырат түріндегi жер бедерінің бір формасы. Бұйрат құм. Қырқақырқа, төбе-төбе, өркеш-өркеш құм.