БОЛЫМСЫЗДЫҚ
зат есім. 1. Болымсыз болушылық, шалағайлық, тындырымсыздық. 2. лингвистикалық. Сөйлемде айтылатын кейбір құбылыстардың арасындағы байланыстың жоқ екендігін көрсететін сөйлем мағынасының элемент терi арқылы берілетін грамматика лық категория. Болымсыздық есімдігi. лингвистикалық. «Еш» сөзімен кейбір есімдіктердің бірігуi арқылы жасалған, болымсыздық мағынаны білдіретін есімдіктер.