БЕКІМ
1омоним зат есім. Құпталған шешім, тоқтам, байлам. Бекімге келдi. Шешім шығарды, бел буды. Бекім жасады. Шештi, үкім шығарды; бел байлады.
1омоним зат есім. Құпталған шешім, тоқтам, байлам. Бекімге келдi. Шешім шығарды, бел буды. Бекім жасады. Шештi, үкім шығарды; бел байлады.
2омоним сын есім. сөйлеу. Бекем. // Өзіне сенімдi, батыл әрекетке баратын адам. Бекім бол. Бекем бол, берік, жауапты бол.