БАРЫ
зат есім. Адамның меншігіндегi дүние-малы, мүлкi, иелігіндегi жиғантергенi. Барын алдына салды [ төктi ]. Қолдағысын, бар байлығын iрікпедi. Барын базар ету. Қолда барын ұқсату, азды көптей қылу. Барын бердi [ аямады ]. Қолындағысын түгел бердi. Барын сақтап қалды. а ) Иелігіндегi нәрсенi шашау шығармай сақтады. ә ) Қолынан келгенін аяп қалды, күшін толық жұмсамады. Барын салды. Бар күшжігерін аямай жұмсады, бар күшін салды.