АНОМИЯ
[ француз тілі. аnоmіe ] зат есім. 1. психол. Есімдердi еске түсіру қабілетінің iшінара не толық жоғалуы (термин бұл мағынасында афазиялық және амнезиялық синдромдарды белгілеу үшін ғана қолданылады, баршаға мәлім әдеттегi жағдайлар үшін пайдаланылмайды). 2. мәд. Қоғамның құндылықтар жүйесіндегi түбегейлi дағдарыстарды білдіретін ұғым. 3. құқықтық. Қоғамның немесе оның бір бөлігінің заңдыққұқықтық, нормативтік актілердің бар екендігін біле тұра, оларды орындаудан бас тартатын немесе немқұрайды қарайтын сәтi.