ЫҒЫС
зат есім. Желдің, боранның суығы мен өтінен қашып, малдың бағытына қарай қозғалысы, бағдарынан ауытқуы, адасуы.
зат есім. Желдің, боранның суығы мен өтінен қашып, малдың бағытына қарай қозғалысы, бағдарынан ауытқуы, адасуы.
= етістік. 1. Бір жаққа қарай сырғып, жылжып орын босату. 2. ауыспалы мағына. Беті қайту, жасқану, қаймығу; шегіну, қаумалай қашу. 3. ауыспалы мағына. Сейілу, жоқ болу.