ШАЙҚАЛ
= етістік. 1. Белгілі бір қимылдың әсерінен араласу, шайқалып кету. 2. Әрі, бері теңселу, шайқалаңдап жүру. 3. Тыныш тұрған қалпынан қозғалып кету, тербелу, ырғалу. 4. ауыспалы мағына. Жақсы қалпынан айырылу, күйзелу. 5. ауыспалы мағына. Шалқу, жақсы, қиындықсыз өмір кешу.