ҮСІК
1омоним зат есім. 1. Көктем мен күзде кенеттен болатын ызғарлы суық, аяз. 2. Үсікке шалдығушылық, үсінушілік. Үсік жүрді [ ұрды ]. Көктемде, күзде кенеттен күн суытып кетіп, көктемелерді үсітті. Үсік шалды. Үсіді, аязға ұрынды.
1омоним зат есім. 1. Көктем мен күзде кенеттен болатын ызғарлы суық, аяз. 2. Үсікке шалдығушылық, үсінушілік. Үсік жүрді [ ұрды ]. Көктемде, күзде кенеттен күн суытып кетіп, көктемелерді үсітті. Үсік шалды. Үсіді, аязға ұрынды.
2омоним сын есім. Үсік шалған, үсіген.