ҮЗЕҢГІЛІК
зат есім. 1. Малдың қолының, яки алдыңғы аяғының арты, қолтық тұсы, жүрек тұсы, жылқыда үзеңгімен тебінгенде тиетін тұсы. 2. ауыспалы мағына. Сатының табан тиетін жері, баспалдақ. 3. ауыспалы мағына. Адам табанындағы жалпақ сүйегі. 4. ауыспалы мағына. Аттың үзеңгі тұратын тұсына дейінгі, шамамен, жерден 1 метр шамасындағы биіктік.