ҮЗ
= етістік. 1. Бүтін, тұтас заттың, нәрсенің бір бөлегін қолмен жұлып алу, бөлектеу. 2. Байланған жіп, сым, арқан т.б. заттардың бөлініп қалуы. 3. ауыспалы мағына. Белгілі істі әрі қарай дамытпау, тоқтату. Үзіпжұлып бара жатқан еш нәрсе жоқ. Бүлініп, бұзылып, қираған түгі жоқ (жұбату мәнінде айтылады).