ТОҢҚАЛАҢ
еліктеуіш сөз. Басымен жер сүзе құлаған қимылды бейнелейтін сөз. Тоңқалаң асты. а) Етпетінен жер сүзе, омақаса жығылды, домалап кеттi, ұшып түстi. ә) қара п. Тақтан түстi, құлады; орнынан, алып отырған атақдәрежесінен айырылды. б) Төңкерілдi, аударылды. Тоңқалаң асу. спорт. Дененің жекелеген мүшелерінің тірелетін үстіңгі бетке тиюімен аяқталатын дененің толық айналып түсуі.