СҮБЕ
зат есім. 1. Мал қабырғаларының етегіне біткен, майлы, қалың етті, қыртысты, кейінгі бөлегі. 2. Адам қабырғасының астыңғы тұсы. 3. ауыспалы мағына. Маңдайалды, таңдаулы адам. Сүбе би. көнерген сөз. Басты би, белді би. Сүбе қабырға. Қойешкінің 7-12 қабырғалары. Сүбесін сөкті. Қиратты, быт-шыт етіп талқандады.