СӨН
= етістік. 1. Оттың, шамның жанып бітуі, өшу. 2. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің таусылуы, құру, жоғалу. 3. ауыспалы мағына. Ұмытылу, көмескілену. 4. ауыспалы мағына. Басылу, көңілі қалу, қайтып беттей алмау. Сөнбеген жанартау. географиялық. Үздіксіз немесе оқта-текте атқылайтын жанартау. Сөнген жанартау. геологиялық. Жер қойнауындағы ыстығы басылып, атқылауды тоқтатқан жанартау.