СОҒЫМ
зат есім. этнографиялық. Дәстүрлі қазақ тұрмысында қыс мезгілінде азықтүлік жағын ертерек етпен қамтамасыз ету үшін қыста сойылуға арналған, бағыпкүтілген, негізінен ірі қара немесе уақ семіз мал. Соғымға жықты. Сойды, соғым етті. Соғымның омыртқасымен ашаршылықтың бел омыртқасын үзейік. тіле к. этнографиялық. Омыртқаға шақыру. Соғым сойды. этнографиялық. Қыс басталарда ірі қара, көбіне жылқы малын азық үшін сойып алды. Соғым терісi. Жүндес, қыртысы қалың мықты терілер. Соғым шүйгін болсын! этнографиялық. тіле к. Сойған малының еті майлы, дәмді болсын деген мағынада.