РУНА
1омоним [ ескі скан. rūn ] зат есім. лингвистикалық. 1. Германдықтарда ІІ–ІІІ ғасырдан кейінгі орта ғасырларға дейін қолданылған тасқа, ағашқа, металға ойып жазылған көне жазу. 2. V–VІІІ ғғ. Енесей, Орхон өзендері, Талас өңірінен табылған түркілердің тасқа қашалған, тік сызықты көне жазуының жалпы терминдік атауы; көне түркі жазуы.