РАҚЫМ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Алла Тағаладан алатын кешірім, мейірім, шапағат. 2. Көмек, қайырым. Рақым айдады. Рақым жасады, көмектесті. Рақым айтты. Жанашыр тілек білдірді. Рақым етті. Мархабат етті, қайырымдылық жасады. Рақымға шөлдеді. бейнелі сөзқолданыс. Көмек күтті, мейірімге зар болды. Рақым күйі. окказ. Мейірім, шапағат. Рақым қылды. Мейірі түсті, кешірім берді. Рақымнан үмітті. Қайырымынан дәмеленді. Рақым шақат [ шапхат ] жоқ. Мейірім, қайырым, бейіл жоқ. Рақымы түсті. Мейірімін төкті, мейірленді, көмегін берді. Рақым іздеді. Қайырым күтті. Рақым етті. а) Мейірі түсіп, жанашырлық етті. ә) Мархабат етті.