ОЙЫНШЫҚ
зат есім. 1. Ойнау үшін балаларға арналып жасалған әртүрлі, қызықтыратын заттар. 2. ауыспалы мағына. Түкке тұрмайтын, болмашы, оңай. Ойыншық болды. Келемежге айналды, еріккеннің ермегі, мазағы болды. Ойыншық емес. Ойнауға болмайды; мән беретін нәрсе. Ойыншық етті [ қылды ]. Мазақ қылды, келемеждеді, ажуалады. Ойыншық көрді. Жеңіл, оңай санады, елемеді, болмашы деп білді. Ойыншыққа айналды. Еріккеннің ермегі болды, мазақ болды. Ойыншыққа айналдырды. Келемеж етті, мазақ қылды, ермегі етті. Ойыншық құрлы көрмеді. Елемеді, ескермеді.