МАНСАП
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Қол жеткен лауазым, қызмет, атақ-дәреже, шен-шекпен. 2. термин. Белгілі бір қызмет саласындағы өрлеу. Мансабы жоғары. Қызметі биік, атақдәрежесі жоғары. Мансап иесі. Белгілі бір қызметі, жоғары атағы бар. Мансапқа қызықты. Мансаптың соңына түсті. Мансапқа сатылды. Биік лауазым, жоғары қызмет үшін өзінің өмірлік ұстанымдарынан бас тартты. Мансап қонды. Дәреже, атаққа ие болды. Мансап қуды. Билік алудың, жоғары қызмет иеленудің соңына түсті. Мансап іздеді. Билік алудың соңына түсті, дәреже, атаққа құмартты.