ҚҰЙҚА
зат есім. 1. Сойылған малдың үйітілген терісі. 2. Адам басының терісінің шаш өсетін бөлігі. 3. ауыспалы мағына. Жердің шым болып жатқан үстіңгі қабаты. Құйқасы құрысты. Бір нәрсеге ренжіді, қабақ шытты. Құйқа тамыры [ терісі ] құрысты. Жақтырмады, суқаны сүймеді. Құйқа тамыры [ төбе құйқасы ] шымырлады. Төбе шашы тік тұрды, сайсүйегі сырқырады.