ҚОҢЫРЛАУ1омоним сын есім. 1. Қоңыр тартқан, қоңырқай. 2. ауыспалы мағына. Баяу дауыспен жайбарақат айтылған. 3. ауыспалы мағына. Бұйығылау, байқала бермейтін.