ҚОЙЫН-ҚОЛТЫҚ
1 зат есім. 1. Адамның қолы қусырылатын ішкі жағы мен қолдың төспен ұштасқан ішкі жағы. 2. Киімнің кеудешесі мен екі қолтығының арасы, өне бойы. 3. ауыспалы мағына. Таудың ішкі бөліктері. Қойынқолтығына кірді. Ішібауырына енді, етене жақын болды.