ҚИТЫҚ
зат есім. 1. Қиындық, қиыншылық, ауыртпалық. 2. Қырсық, қиқарлық. 3. Ашу, шам, реніш, көңіл. Қитығына тиді. Ызасын келтірді, ашуландырды. Қитықтан ситық [ сылтық ] тапты. Сынықтан сылтау іздеді.
зат есім. 1. Қиындық, қиыншылық, ауыртпалық. 2. Қырсық, қиқарлық. 3. Ашу, шам, реніш, көңіл. Қитығына тиді. Ызасын келтірді, ашуландырды. Қитықтан ситық [ сылтық ] тапты. Сынықтан сылтау іздеді.
= етістік. 1. Ерегісу, өршелену, қасарысу. 2. Қырсығу, қыңырлану.