ҚИРА
1омоним зат есім. жергілікті сөз. Қамыстан істелген астыға төсейтін зат, бойра.
Значение слова
ҚИРА
ҚИРА
3омоним сын есім. жергілікті сөз. Түгі жақпарланып шалыс біткен.
ҚИРА
= етістік. 1. Шытынау, сыну. 2. Күлталқан болу, бұзылу, күйреу. 3. Үгіліпмүжілу. 5. ауыспалы мағына. Қырылу, өлу. 4. ауыспалы мағына. Құру, жойылу, заманы өту. 6. ауыспалы мағына. Құлау, шетінен құлай бастау, қисаю. 7. ауыспалы мағына. Еңсесі түсу, тауы шағылу. Қирап түсті. Құрып кетті, жеңілді.