ҚАУЫМ
1омоним [ араб тілі. ﻗﻮﻢ ] зат есім. 1. әлеум. Рулықтуыстық байланыстар негізінде пайда болған әлеуметтік ұйымдастық. 2. Адамдардың тобы, жиыны, халық. 3. Ағайын-туыс, дос-жаран. 4. Жануарлар, жәндіктер тобы (үйірі). 5. жергілікті сөз. Көп шоғырланған бейіт, зират, қорым. // Көп, бірсыпыра. Қауым болды. Бірікті, бас қосып, тірлік етті. Қауымға кірді. Көпшілікке қосылды. Қауымды қорғады [ құрметтеді ]. Көпшілікке ізет көрсетті, шын ықыласымен қызмет етті. Қауым жұрт. Дүйім жұрт, бір ауылаймақтың адамы. Қауымның қамын ойлады. Көптің қамын жеді, қамқорлық көрсетті. Қауымына қайтпады. бейнелі сөзқолданыс. Өскен ортаға оралмады.