ҚАҒАНАҚ
зат есім. 1. Малдың iштегi төлін орап тұратын, жұқаша қабық. 2. Эмбриональдық даму кезеңінде ұрықты қаптап жататын сулы қабық. 3. жергілікті сөз. Қолшамның шынысы. 4. ауыспалы мағына. Ашушаң, бұрқ етпе, шырт етпе. Қағанағы қарқ болды. Кенелдi, молшылыққа батты. Қағанағы қарқ, сағанағы сарқ. Мәз-мейрам, уайымқайғысы жоқ. Қағанағынан қағынған. Тумай жатып бұзылған. Қағанағын жуды. Босандырды, тудырып алды. Қағанағын қақ жарып шыққан. Іштен шыққан, өзi туған. Қағанағы тарс [ қақ ] айырылды [ жарылды ]. Қатты ашуланды, тұлданды, жарылып кете жаздады. Қағанақ жарды. Туды, жарыққа шықты. Қағанақ көйлегін сыпырды. Төлдеттi, қоздатты, тудырды. Қағанақ суы. анатомиялық. Қағанақ iшінде ұрықты қоршап жататын сұйық.