КӨРІН
зат есім. жергілікті сөз. Арба дөңгелегінің иінағашы, тоғын.
зат есім. жергілікті сөз. Арба дөңгелегінің иінағашы, тоғын.
= етістік. 1. Көзге түсу, көзге шалыну, байқалу. 2. Кезігу, ұшырасу. 3. Жолығысу, көзбе-көз сөйлесу. 4. ауыспалы мағына. Көзге түсу, мәлім болу, танылу. 5. ауыспалы мағына. Саналу, есептеліну. 6. ауыспалы мағына. Әшкере болу, сыры ашылу. 7. ауыспалы мағына. Байқалу, біліну. Көрініп [ бір көрініп ] қалды. Өзін әлдекім етіп көрсетті, әдейі көзге түсті, бағасын арттырды, бұлдады.