ЖЫРҒАЛ
зат есім. жергілікті сөз. Қызық, рахат. Жырғалға батты. жергілікті сөз. Қызыққа батты, молшылыққа кенелдi, рақаттанды, жетісіп қалды.
зат есім. жергілікті сөз. Қызық, рахат. Жырғалға батты. жергілікті сөз. Қызыққа батты, молшылыққа кенелдi, рақаттанды, жетісіп қалды.
= етістік. 1. Аспай-саспай, керіліп-созылу. 2. Қарық болу, кенелу.