ЖҰЛ
= етістік. 1. Бір жерге қадалып тұрған нәрсені орнынан алып тастау, суыру. 2. Құстың (тауық, үйрек т.б.) жүнін терісінен алып тастау, тазалау. 3. Шешіп алу, сыпырып алу. 4. ауыспалы мағына. Тозтозын шығару, ұрып-соғу, талантаражға салу, түту. Жұлып алғандай. Күтпеген жерден, сөздi аяқтараяқтамастан, өте тез, шапшаң. Жұлып алды. Тартып алды. Жұлып жеді. Зорлық-зомбылық қылды, үстемдік көрсетті. Жұлып тастады. а) Шешті, сыпырып тастады. ә) Орнынан алды, қызметтен босатты. Жұлып түсті. Ұшырып жіберді, қағып түсті.