ЖҰҒЫН
зат есім. 1. Тамақтың немесе басқа заттың ыдыста жұғып қалған жұғындысы, қалдығы. 2. Қалдық, дақ. 3. ауыспалы мағына. ізтүз, жұрнақ, ізбасар, белгі. Жұғын болмады [ болған жоқ, бола ма ]. Жұқ болмады, жетпеді. Жұғын [ жұқ ] болмады. Түкке жетпедi, мардымсыз болды.